YAŞADIKÇA....

Bazı hikayeler vardır insanı daha ilk kelimede sarıp sarmalar.İçine alıverir.İşte öyle bir hikaye...
Austen'in en çok okunan,sevilen romanı Gurur ve Önyargıdır. Amma bana sorsanız Umut Parkını okuduktan sonra bir nebze olsun pabucu dama atılmıştır.Karakterler bana daha yakın,daha duygusal, daha insanca duygular...Austen'in olgunluk dönemi de diyebiliriz.
Duygulardan korkmayan,bunu anlatırken daha ustalaşan bir yazar.Emma ve Gurur ve Önyargı'daki bütün çömezliğini bititrmiş artık ben burdayım diye bağıran bir yazar.Belki de nerdeyse onu ikiyüzyıldır insanlara hatırlatan bu ustalığı.Çömezliği bile milyonları kendine hayran bırakmışsa siz bence bir de Umut Parkı'nı okuyun.Bildik bir konuyu Austen farkıyla yorumlayın.
Sindire sindire okuduğum,bitmesin istediğim bir kitap...