BENİ KOYUP GİTME NE OLURSUN!...
Bazen sözler veririz...Tutamayacağımızı bildiğimiz,ama yerine getirmeyi çok istediğimiz...
"Ömür boyu yanında olacağım","son nefesime dek sadece seni seveceğim",ölene kadar dostuz"vs....
Biliriz ki bu sözler tutabileceğimiz sözler değil...Kontrolümüzde olan şeyler değil.Ama o an inanırız tutabileceğimize.Sanırız ki;bunlar basit sözler...."Yarın sekizde otobüs durağında seni bekleyeceğim" gibi bir söz..Bu sözü tutmak bile aslında kesin değilken,ömürlük sözler veririz sevdiklerimize....
Yaşarken insan,mutluyken,huzurluyken nedense herşeyi yapabileceğine inanıyor.Sonunu düşünmüyor,yarını düşünmüyor,düne bakmıyor.Zannediyorki;herşeye muktedir....
Ama değiliz işte..Değiliz...Aslında mevzu bahis söz vermekse,hepimiz bonkörlükte sınır tanımazken,tutmakta aciz varlıklarız...Hiçbirşeye muktedir değiliz....
Hayatım boyunca kimseden ömürlük sözler beklemedim,ya da kimseye ömürlük sözler vermedim..Neden bilmem daha küçüklükten kafamda hayatın yarım olduğuna dair bir sabit fikir oldu.Ölüm herşeyi yarım bırakan etkendi,belki ondan.Ne zaman,nasıl geleceğini bilmediğimiz ölüm?...Bu yüzden, sözlere hiç inanmadım...
Sonsuz sevgiye,sonsuz dostluğa,sonsuz sadakate,sonsuz güvene....
İnanamadım..
Çok mu yaşadım?Çok mu gördüm insanın her halini?Sanmıyorum...Ama dedim ya,küçüklükten beri var olan bir sabit fikir bu bende...
Çok iyi dostum oldu,çok sevdiğim oldu..Güvendiğim,bana sadık sevdiklerim ve dostum yanındayken bile hep bunu hissettim.Verdikleri sözlere inanamadım.İnanmak istedim ama olmadı.
Belki bu yüzden,hep söz verilmesini bekledim sevdiklerimden..Tek bir söz....
Beni vakitsiz bırakıp gitmesinler diye söz vermelerini bekeldim...Asla tutamayacaklarını bile bile bekledim bu sözü..Ölümün aniden geldiğini bile bile bekledim bunu.Hayatın yarım kalacağını bile bile bekledim bu sözü..
Sonuç beni mutsuz etti,ama şaşırtmadı.
Çünkü ne beklerseniz hayattan,onu alırsınız.O yüzden yarı yolda kaldım hayatta çoğunlukla..
Kırgın olmadım bu yarı yolda kalmışlıkla kimseye,darılmadım.Çünkü biliyorum"ne beklersen onu alırsın hayatta"...
Nerden aklıma geldi bu gün bilmem.Sevdiklerime verdiğim sözler geliyor aklıma..Bana verilmiş,lakin bir şekilde tutulmamış sözler..Gülümsüyorum kendi kendime...Çok oldu insanlardan birşey beklemeyeli..Kimseden bir şey beklemiyorum artık...Sevgi,saygı,sadakat,güven?....Bunların hiçbirini beklemiyorum karşı taraftan artık.Her şey yarım kalıyor birşekilde....Hayat kusursuz birşey sunmuyor bizlere..Sunduğunu da; biz göremiyoruz.Ama biliyorum;insan herşeyi yapabilir...Yeter ki istesin....
O yüzden yine de diliyorum,istiyorum için için....Beni vakitsiz koyup gitmeyin...Bir başıma ,yalnız,biçare..
Yorum